comintour.net
stroidom-shop.ru
obystroy.com
Items filtered by date: Հինգշաբթի, 01 Օգոստոսի 2019 http://www.artsakhtert.com Fri, 13 Dec 2019 12:12:17 +0000 Joomla! - Open Source Content Management hy-am ԱՄ­ՓՈՓ­ՎԵ­ՑԻՆ Ա­ՌԱ­ՋԻՆ ԿԻ­ՍԱ­ՄՅԱ­ԿԻ ԱՐ­ԴՅՈՒՆՔ­ՆԵ­ՐԸ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27237-2019-08-02-15-41-13 http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27237-2019-08-02-15-41-13 ԱՄ­ՓՈՓ­ՎԵ­ՑԻՆ Ա­ՌԱ­ՋԻՆ ԿԻ­ՍԱ­ՄՅԱ­ԿԻ  ԱՐ­ԴՅՈՒՆՔ­ՆԵ­ՐԸ
Լաու­րա ԳՐԻ­ԳՈ­ՐՅԱՆ

 ԱՀ ոս­տի­կա­նու­թյան կո­լե­գիա­յի նիս­տը, ո­րին մաս­նակ­ցում էր հան­րա­պե­տու­թյան Նա­խա­գահ Բա­կո Սա­հա­կյա­նը, նվիր­ված էր հա­մա­կար­գի 2019թ. 1-ին կի­սա­մյա­կի օ­պե­րա­տիվ-ծա­ռա­յո­ղա­կան գոր­ծու­նեու­թյան ար­դյունք­նե­րի ամ­փոփ­մա­նը։

Կո­լե­գիա­յի նիս­տը բա­ցեց և ող­ջույ­նի խոսք ա­սաց ԱՀ ոս­տի­կա­նու­թյան պետ, գե­նե­րալ-լեյ­տե­նանտ Լևոն Մնա­ցա­կա­նյա­նը:

Ըն­թա­ցիկ տա­րում 6-ամ­սյա կտր­ված­քով ի­րա­կա­նաց­ված աշ­խա­տանք­ներն ու հան­րա­պե­տու­թյու­նում հան­ցա­վո­րու­թյան վի­ճա­կը ներ­կա­յաց­րեց ոս­տի­կա­նու­թյան պե­տի ա­ռա­ջին տե­ղա­կալ, ոս­տի­կա­նու­թյան գե­նե­րալ-մա­յոր Անդ­րա­նիկ Հա­կո­բյա­նը: Նշ­վեց, որ հաշ­վե­տու ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նում հան­րա­պե­տու­թյու­նում գրանց­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի ընդ­հա­նուր թիվն ա­ճել է 29,9%-ով, կամ՝ 105 դեպ­քով (2018թ.` 351, 2019թ` 456), ին­չը հիմ­նա­կա­նում պայ­մա­նա­վոր­ված է մար­դու և սե­փա­կա­նու­թյան դեմ ուղղ­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի թվի ա­ճով: Դրան զու­գըն­թաց ա­ճել է նաև հան­ցա­վո­րու­թյան մա­կար­դա­կը:
Հան­րա­պե­տու­թյու­նում 10.000 բնակ­չին բա­ժին ընկ­նող հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի թի­վը կի­սա­մյա­կում կազ­մել է 30՝ նա­խորդ տար­վա նույն ժա­մա­նա­կա­հատ­վա­ծի 23-ի դի­մաց։
Վա­րույ­թում գտն­վող քրեա­կան գոր­ծե­րով 35 ծանր հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րից չբա­ցա­հայտ­ված է մնա­ցել 4-ը, ինչ­պես նաև քն­նու­թյան փու­լում գտն­վող 19 դեպ­քից 7-ով հայտ­նի չեն հան­ցա­գոր­ծու­թյուն կա­տա­րած ան­ձինք։ Այդ ա­միս­նե­րին հան­րա­պե­տու­թյու­նում գրանց­վել է ճա­նա­պար­հատ­րանս­պոր­տա­յին 41 պա­տա­հար (2018թ.` 31), ո­րոնց հետևան­քով մա­հա­ցել է 9 (2018թ.` 5) և մարմ­նա­կան վնաս­վածք ստա­ցել 54 անձ (2018թ.` 30):
Հիմ­նա­կան զե­կույ­ցին հա­ջոր­դեց ոս­տի­կա­նու­թյան կենտ­րո­նա­կան ա­պա­րա­տի և մի շարք տա­րած­քա­յին ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րի պա­տաս­խա­նա­տու­նե­րի զե­կույց­նե­րը:
Քրեա­կան հե­տա­խու­զու­թյան վար­չու­թյան պե­տի զե­կույ­ցի վե­րա­բե­րյալ հան­րա­պե­տու­թյան Նա­խա­գահն իր մտա­հո­գու­թյու­նը հայտ­նեց չբա­ցա­հայտ­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի, ինչ­պես նաև տե­ղե­կատ­վա­կան տեխ­նո­լո­գիա­նե­րի ո­լոր­տում գրանց­վող հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի դեմ պայ­քա­րին առ­նչ­վող հար­ցե­րի վե­րա­բե­րյալ: Այս հա­մա­տեքս­տում ոս­տի­կա­նու­թյան պե­տը կարևո­րեց քրեա­կան հե­տա­խու­զու­թյան վար­չու­թյան հա­մա­գոր­ծակ­ցու­թյու­նը ոս­տի­կա­նու­թյան մյուս ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րի հետ:
Ճա­նա­պար­հատ­րանս­պոր­տա­յին պա­տա­հար­նե­րի ա­ճի և դրանց հետևան­քով մա­հա­ցու­թյան դեպ­քե­րի կան­խար­գել­ման նպա­տա­կով Նա­խա­գահ Սա­հա­կյա­նը հանձ­նա­րա­րա­կան­ներ տվեց ճա­նա­պար­հա­յին ոս­տի­կա­նու­թյան պե­տին և այս ո­լոր­տում դրա­կան ար­դյունք­նե­րի հաս­նե­լու հա­մար կարևո­րեց քա­րոզ­չա­կան աշ­խա­տանք­նե­րի ակ­տի­վա­ցու­մը, ի­րա­վա­խախտ­ման հան­դեպ սկզ­բուն­քա­յին վե­րա­բեր­մուն­քը?
Տն­տե­սա­կան և պաշ­տո­նեա­կան հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի դեմ պայ­քա­րի բաժ­նի պե­տին հանձ­նա­րար­վեց հետևո­ղա­կան լի­նել տն­տե­սա­կան և պաշ­տո­նեա­կան, ինչ­պես նաև կո­ռուպ­ցիոն բնույ­թի հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի հայտ­նա­բեր­ման և բա­ցա­հայտ­ման աշ­խա­տանք­նե­րում:
Հա­սա­րա­կա­կան կար­գի ա­պա­հով­ման բաժ­նի պե­տին ուղղ­ված հանձ­նա­րա­րա­կան­նե­րը վե­րա­բե­րում էին ոչ ակն­հայտ պայ­ման­նե­րում կա­տար­ված հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի բա­ցա­հայտ­ման և ան­չա­փա­հաս­նե­րի հետ տար­վող պրո­ֆի­լակ­տիկ աշ­խա­տանք­նե­րի ակ­տի­վաց­ման անհ­րա­ժեշ­տու­թյա­նը, իսկ ա­հա ոս­տի­կա­նու­թյան տա­րած­քա­յին ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րի պե­տե­րից պա­հանջ­վեց ա­ռա­վել նա­խա­ձեռ­նո­ղա­կա­նու­թյուն ցու­ցա­բե­րել հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի նա­խա­կանխ­ման, են­թա­կա անձ­նա­կազ­մի մաս­նա­գի­տա­կան ու­նա­կու­թյուն­նե­րի կա­տա­րե­լա­գործ­ման, ինչ­պես նաև ա­պօ­րի­նի ծա­ռա­հատ­ման դեպ­քե­րի հայտ­նա­բեր­ման և կան­խար­գել­ման աշ­խա­տանք­նե­րում:
Ոս­տի­կա­նու­թյան պե­տի տե­ղա­կալ-շտա­բի պետ, ոս­տի­կա­նու­թյան գե­նե­րալ-մա­յոր Բո­րիս Են­գի­բա­րյա­նը, հրա­պա­րա­կե­լով կո­լե­գիա­յի նիս­տի ո­րոշ­ման նա­խա­գի­ծը, ԱՀ ոս­տի­կա­նու­թյան 2019թ. 1-ին կի­սա­մյա­կի օ­պե­րա­տիվ-ծա­ռա­յո­ղա­կան գոր­ծու­նեու­թյու­նը գնա­հա­տեց բա­վա­րար։ Ո­րոշ­ման նա­խագ­ծում նաև նա­խանշ­վե­ցին այն կոնկ­րետ ուղ­ղու­թյուն­նե­րը, ո­րոնք միտ­ված են կա­ռույ­ցի գոր­ծու­նեու­թյան ար­դյու­նա­վե­տու­թյան բարձ­րաց­մա­նը։
Կո­լե­գիա­յի նիս­տի աշ­խա­տանք­ներն ամ­փո­փեց ԱՀ ոս­տի­կա­նու­թյան պետ, գե­նե­րալ-լեյ­տե­նանտ Լևոն Մնա­ցա­կա­նյա­նը։
Վեր­ջի­նիս հանձ­նա­րա­րա­կան­նե­րը վե­րա­բե­րում էին հա­սա­րա­կա­կան կար­գի և հա­սա­րա­կու­թյան անվ­տան­գու­թյան ա­պա­հով­ման ուղ­ղու­թյամբ տար­վող աշ­խա­տանք­նե­րի ակ­տի­վաց­մա­նը? հատ­կա­պես մոտ օ­րե­րին Ար­ցա­խում անց­կաց­վե­լիք Հա­մա­հայ­կա­կան խա­ղե­րի, իսկ այ­նու­հետև՝ տե­ղա­կան-ինք­նա­կա­ռա­վար­ման մար­մին­նե­րի ընտ­րու­թյուն­նե­րի ըն­թաց­քում:
Իր ամ­փո­փիչ խոս­քում հան­րա­պե­տու­թյան Նա­խա­գա­հը մեկ ան­գամ ևս կարևո­րեց ոս­տի­կա­նու­թյան գոր­ծու­նեու­թյու­նը՝ Ար­ցա­խի հա­սա­րա­կա­կան կար­գի ու անվ­տան­գու­թյան ա­պա­հով­ման, հատ­կա­պես՝ հան­րա­պե­տու­թյուն ժա­մա­նող շուրջ 10.000 և ա­վե­լի հյու­րե­րի ու եր­կր­պա­գու­նե­րի անվ­տան­գու­թյան ա­պա­հով­ման աշ­խա­տանք­նե­րում?
Օ­րա­կար­գի մեկ այլ հարց վե­րա­բե­րում էր ս.թ. հու­նի­սի 12-21-ն ըն­կած ժա­մա­նա­կա­հատ­վա­ծում ոս­տի­կա­նու­թյան ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րում ի­րա­կա­նաց­ված հս­կո­ղա­կան ստու­գում­նե­րի ար­դյունք­նե­րին։ Դրանց վե­րա­բե­րյալ տե­ղե­կան­քը ներ­կա­յաց­րեց ոս­տի­կա­նու­թյան գե­նե­րալ-մա­յոր Բո­րիս Են­գի­բա­րյա­նը։
Հար­ցի առն­չու­թյամբ ԱՀ ոս­տի­կա­նա­պե­տի հանձ­նա­րա­րա­կա­նը հս­տակ էր՝ հա­մա­կար­գի կենտ­րո­նա­կան ա­պա­րա­տի ծա­ռա­յու­թյուն­նե­րի կող­մից տա­րած­քա­յին ստո­րա­բա­ժա­նում­նե­րի նկատ­մամբ մշ­տա­կան ա­ջակ­ցու­թյուն և հս­կո­ղու­թյուն ցու­ցա­բե­րել, պար­բե­րա­բար այ­ցե­լու­թյուն­ներ կա­տա­րել ստո­րա­բա­ժա­նում­ներ, լի­նել հետևո­ղա­կան։
ՙՄեր գոր­ծու­նեու­թյան հիմ­նա­կան նպա­տա­կը պետք է լի­նի հան­ցա­գոր­ծու­թյուն­նե­րի և ճա­նա­պար­հատ­րանս­պոր­տա­յին պա­տա­հար­նե­րի կան­խար­գե­լու­մը, ո­րոնց մի­ջո­ցով հնա­րա­վոր կլի­նի բա­ցա­ռել կամ նվա­զեց­նել դրանց հետևան­քով ա­ռա­ջա­ցող զո­հե­րի ու վի­րա­վոր­նե­րի թի­վը՚, - եզ­րա­փա­կեց ԱՀ ոս­տի­կա­նու­թյան պե­տը:

;

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Սոցիալական Fri, 02 Aug 2019 15:35:07 +0000
ՙՈՍ­ԿԱ­ՆԱ­ՊԱ­ՏԸ՚` ԱՆ­ՀԱՂ­ԹԱ­ՀԱ­ՐԵ­ԼԻ ԽՈ­ՉԸՆ­ԴՈՏ ԱԴՐ­ԲԵ­ՋԱ­ՆԻ ՔԱ­ՐՈԶ­ՉԱ­ՄԵ­ՔԵ­ՆԱ­ՅԻ ՀԱ­ՄԱՐ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/politics/item/27236-2019-08-02-15-32-05 http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/politics/item/27236-2019-08-02-15-32-05 Էդ­վարդ ՍԱ­ԽԻ­ՆՈՎ

 Հյու­սի­սա­յին Ար­ցա­խի տա­րած­քում է գտն­վում եր­բեմ­նի գե­ղե­ցիկ ու ծաղ­կուն Ոս­կա­նա­պատ գյու­ղը, ո­րը ներ­կա­յումս ժա­մա­նա­կա­վոր օ­կու­պաց­վել է Բաք­վի ռե­ժի­մի կող­մից։ Հենց նախ­նի­նե­րի հայ­րե­նի­քի պատ­վին է ան­վան­վել հա­մա­նուն է­լեկտ­րո­նա­յին պար­բե­րա­կա­նը, ո­րի հիմ­քե­րը դր­վել են Երևա­նում 1990-ա­կան­նե­րի վեր­ջին եր­ջան­կա­հի­շա­տակ քա­ղա­քա­գետ Լևոն Մե­լիք-Շահ­նա­զա­րյա­նի կող­մից։ ՙՈս­կա­նա­պա­տը՚ ան­ցած եր­կու տաս­նա­մյակ­նե­րին սկ­սել է հա­մա­ցան­ցում խիստ կարևոր հա­կազ­դե­ցու­թյուն ցու­ցա­բե­րել Ադր­բե­ջա­նի քա­րոզ­չու­թյա­նը, ո­րը տաս­նյակ մի­լիոն դո­լար­ներ է հատ­կաց­նում տե­ղե­կատ­վա­կան պա­տե­րազմ վա­րե­լու հա­մար։

ՙՈս­կա­նա­պատ՚ կայքն այն­քան հան­րահռ­չակ ու ան­հար­մար է դար­ձել Ադր­բե­ջա­նի ղե­կա­վա­րու­թյան հա­մար` կայ­քի աշ­խա­տա­կից­նե­րի կող­մից ադր­բե­ջա­նա­կան քա­ղա­քա­կան վեր­նա­խա­վի բո­լո­րի գաղտ­նիք­նե­րին քա­ջա­ծա­նոթ լի­նե­լու շնոր­հիվ, կծու հեգ­նան­քով ու ո­ճով, որ նրա չե­զո­քաց­մա­նը հա­կա­ռա­կոր­դը մեծ ու­ժեր ու մի­ջոց­ներ է ուղ­ղել։ Այ­սօր Լևո­նի գոր­ծը շա­րու­նա­կում է նրա որ­դի Հրանտ Մե­լիք-Շահ­նա­զա­րյա­նը, ով ղե­կա­վա­րում է ՙՈս­կա­նա­պատ՚ տե­ղե­կատ­վա­կան կենտ­րո­նը, ում էլ խնդ­րե­ցինք պա­տաս­խա­նել մի քա­նի հար­ցե­րի։

-Հրանտ, ար­դեն եր­կար տա­րի­ներ ձեր կենտ­րո­նը հա­կա­քա­րոզ­չա­կան պայ­քար է տա­նում ադր­բե­ջա­նա­կան ԶԼՄ-նե­րի կող­մից փաս­տե­րի խե­ղա­թյուր­ման դեմ։ Որ­քա­նո՞վ է հա­ջող­ված ձեր աշ­խա­տան­քը։
-Այդ մա­սին ա­վե­լի լավ է մեր ըն­թեր­ցող­նե­րին և փոր­ձա­գետ­նե­րին հարց­նել, ո­րոնք ծա­նոթ են մեր աշ­խա­տան­քին։ Այն տա­րի­նե­րին՝ ինչ գոր­ծում է մեր կայ­քը, ՙՈս­կա­նա­պա­տը՚ դար­ձել է մի տե­ղե­կատ­վա­կան ռե­սուրս, ո­րի դեմ ի­րենց ջան­քերն են կենտ­րո­նաց­րել բազ­մա­թիվ ադր­բե­ջա­նա­կան ԶԼՄ-ներ։ Ան­գամ երկ­րի ղե­կա­վա­րու­թյունն էր ադր­բե­ջան­ցի ծրագ­րա­վո­րող­նե­րին և հա­քեր­նե­րին հոր­դո­րում մեր կայքն ար­գե­լա­փա­կե­լու ե­ղա­նակ­ներ գտ­նել։ Այ­սօր մեր դեմ աշ­խա­տում են ադր­բե­ջան­ցի բազ­մա­թիվ հա­քեր­ներ, հա­մա­ցան­ցում պար­բե­րա­բար տե­ղի են ու­նե­նում հար­ձա­կում­ներ ու մեր կայ­քի աշ­խա­տան­քը խա­փա­նե­լու փոր­ձեր։ Դա նրանց չի հա­ջող­վել։ Իսկ հի­մա Ադր­բե­ջա­նում մեր կայքն ար­գե­լա­փակ­ված է։ Ար­դեն եր­կու տա­րի Ադր­բե­ջա­նից օգ­տա­տե­րե­րը մեր կայքն այ­ցե­լում են պրոք­սի ծրագ­րե­րի մի­ջո­ցով, ո­րոնք օգ­նում են ար­գե­լա­փա­կու­մը շր­ջան­ցել։ Մտա­ծում եմ, որ սա մեր աշ­խա­տան­քի լա­վա­գույն գնա­հա­տա­կանն է։ Ադր­բե­ջա­նում իս­կա­պես վա­խե­նում են մեր կայ­քից և ա­մեն բան նա­խա­ձեռ­նում են, որ­պես­զի այն դա­դա­րի գո­յու­թյուն ու­նե­նալ։ Ըստ երևույ­թին, կայ­քում հրա­պա­րակ­վող հոդ­ված­նե­րում առ­կա մեր փաս­տարկ­նե­րը, գնա­հա­տա­կան­նե­րը խիստ դուր չեն գա­լիս ժա­մա­նա­կա­կից Ադր­բե­ջա­նի գա­ղա­փա­րա­խոս­նե­րին, հա­կա­սում են նրա ղե­կա­վա­րու­թյան պաշ­տո­նա­կան դիր­քո­րոշ­մա­նը։
Եվ նրանց հա­մար վտան­գա­վո­րու­թյու­նը նրա­նում է, որ մենք այլ տե­սա­կետ ենք ներ­կա­յաց­նում, ո­րը շար­քա­յին ադր­բե­ջան­ցի­նե­րին օգ­նում է տե­ղի ու­նե­ցող ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րին նա­յել ի­րա­տե­սո­րեն։ Այ­սօր ադր­բե­ջա­նա­կան կայ­քե­րում կա­րե­լի է մեր նյու­թե­րից վերց­ված մեջ­բե­րում­նե­րի հան­դի­պել։ Բայց ուղ­ղա­կիո­րեն մեր կայ­քի վրա հղում ա­նե­լուց նրանք դար­ձյալ զգու­շա­նում են։ Հա­վա­նա­բար, լռու­թյան եր­դում են տվել։ Ադր­բե­ջա­նում մենք շատ ըն­թեր­ցող­ներ ու­նենք և կշա­րու­նա­կենք նրանց ի­րադ­րու­թյան մա­սին տե­ղե­կու­թյուն­ներ տալ, օգ­նել ինք­նու­րույն եզ­րա­կա­ցու­թյուն­ներ ա­նել, այլ ոչ թե այն­պես, ինչ­պես ադր­բե­ջա­նա­կան պաշ­տո­նա­կան քա­րոզ­չու­թյունն է պա­հան­ջում։ Ադր­բե­ջա­նում մեր հետևորդ­նե­րի թվում շատ են բնիկ ժո­ղո­վուրդ­նե­րի ներ­կա­յա­ցու­ցիչ­նե­րը՝ ա­վար­ցի­ներ, լեզ­գի­ներ, թա­լիշ­ներ, ո­րոնք մեզ հա­ճախ ու­ղար­կում են տե­ղե­կա­վու­թյուն այն ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րի վե­րա­բե­րյալ, ո­րոնք պաշ­տո­նա­կան իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը լռու­թյան են մատ­նում։ Այն­պես որ ու­նենք այն­պի­սի ըն­թեր­ցող­ներ, ո­րոնք պատ­րաստ են օգ­նել ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րը լու­սա­բա­նե­լու, վեր­լու­ծու­թյուն­ներ տրա­մադ­րե­լու և եզ­րա­կա­ցու­թյուն­ներ ա­նե­լու ան­մի­ջա­պես Ադր­բե­ջա­նից։
-Ադր­բե­ջա­նա­կան ԶԼՄ-նե­րում տե­ղե­կատ­վու­թյուն էր հայ­տն­վել՝ իբր ձեր թի­կուն­քում հա­տուկ ծա­ռա­յու­թյուն­ներն են կանգ­նած, որ պե­տու­թյու­նը ֆի­նան­սա­վո­րում է ձեր աշ­խա­տանք?...
-Նրանց վար­կա­ծով, մեզ նաև ֆի­նան­սա­վո­րում են արևմտյան հա­տուկ ծա­ռա­յու­թյուն­նե­րը, մի­ջազ­գա­յին խո­շոր հիմ­նադ­րամ­նե­րը։ Ադր­բե­ջա­նում մեզ մե­ղադ­րում են բո­լոր մա­հա­ցու մեղ­քե­րում։ Բայց մեր գլ­խա­վոր հո­վա­նա­վո­րը պատ­մու­թյունն է, ճշ­մար­տու­թյու­նը, ո­րոնք մենք փոր­ձում ենք տեղ հասց­նել։ Եվ դա­տե­լով կար­ծիք­նե­րից՝ դա մեզ հա­ջող­վում է։ Մեր խն­դի­րը պատ­մու­թյան մի­տում­նա­վոր խե­ղա­թյուր­մա­նը դի­մա­կա­յելն է, ստի հոս­քին հա­կազ­դե­լը, սուտ` նա­խա­տես­ված դե­ռա­հաս ու­ղեղ­նե­րի հա­մար ոչ միայն Ադր­բե­ջա­նում, այլև Թուր­քիա­յում, որ­տեղ նույն­պես շատ են ըն­թեր­ցող­նե­րը, ո­րոնք ցան­կա­նում են ի­մա­նալ ճշ­մար­տու­թյու­նը կամ առն­վազն ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րին և ե­ղե­լու­թյուն­նե­րին տր­վող մեկ այլ գնա­հա­տա­կա­նը։ Այն­պես որ բա­վա­կա­նա­չափ աշ­խա­տանք կա ա­նե­լու բո­լոր ուղ­ղու­թյուն­նե­րով:

Ադր­բե­ջա­նում լայն շր­ջա­նակ­ներ հե­տաքր­քր­ված են մեր այն նյու­թե­րով, ո­րոնք վե­րա­բե­րում են այդ երկ­րում ազ­գա­յին փոք­րա­մաս­նու­թյուն­նե­րի կա­ցու­թյա­նը, Սի­րիա­յից վե­րա­դար­ձող Ի­ԼԻՊ-ի (ՌԴ-ում ար­գել­ված կազ­մա­կեր­պու­թյուն) ադր­բե­ջան­ցի զի­նյալ­նե­րի հետ կապ­ված ի­րա­վի­ճա­կին, զեն­քի վա­ճառ­քի և ա­հա­բեկ­չա­կան կազ­մա­կեր­պու­թյուն­նե­րի ֆի­նան­սա­վոր­ման գոր­ծում պաշ­տո­նա­կան Բաք­վի մաս­նակ­ցու­թյա­նը, իշ­խա­նու­թյան վե­րին է­շե­լոն­նե­րում առ­կա կո­ռուպ­ցիա­յին, մար­դու ի­րա­վունք­նե­րի խախտ­մա­նը և լրագ­րող­նե­րի ու այ­լա­խոհ­նե­րի հե­տապ­նդ­մա­նը։ Իսկ երբ տար­բեր աղ­բյուր­նե­րից ըն­թեր­ցողն ի­րա­վի­ճա­կի ընդ­հա­նուր պատ­կերն է ստա­նում, պարզ­վում է, որ այն ա­մենևին էլ այդ­քան լա­վա­տե­սա­կան չէ, ինչ­պես հա­մա­ռո­րեն փոր­ձում են բնակ­չու­թյա­նը պար­տադ­րել Բաք­վի պաշ­տո­նա­կան իշ­խա­նու­թյուն­նե­րը։
-Ու­րիշ ի՞նչ թե­մա­նե­րի վրա եք ու­շադ­րու­թյուն սևե­ռում։
- Մեր գլ­խա­վոր թե­ման, ի­հար­կե, ղա­րա­բա­ղյան հա­կա­մար­տու­թյունն է, ազ­գա­յին անվ­տան­գու­թյու­նը, բա­նա­կա­յին թե­մա­տի­կան։ Բո­լոր ցն­ցում­նե­րով ու Հա­յաս­տա­նում տե­ղի ու­նե­ցած իշ­խա­նա­փո­խու­թյամբ հան­դերձ, ազ­գա­յին անվ­տան­գու­թյու­նը մնում է ա­մե­նագլ­խա­վոր ա­ռաջ­նա­հեր­թու­թյու­նը։ Կա­րե­լի է փաս­տել. մտա­վա­խու­թյուն­ներն առ այն, որ ղե­կա­վա­րու­թյան փոխ­վե­լուց հե­տո Ար­ցա­խի անվ­տան­գու­թյու­նը կտու­ժի, ար­դա­րաց­ված չէին։ Սա վկա­յում է նախևա­ռաջ այն մա­սին, որ հայ­կա­կան բա­նա­կը, չնա­յած քա­ղա­քա­կան ի­րադ­րու­թյա­նը, կա­րող է ու պատ­րաստ է Ար­ցա­խը պաշտ­պա­նել։ Սա ևս մեկ ան­գամ հաս­տա­տում է, որ Ար­ցա­խը լիո­վին դար­ձել է ողջ հա­յու­թյա­նը միա­վո­րող հա­մազ­գա­յին ա­ռա­ջա­տար գա­ղա­փար­նե­րից մե­կը։ Այդ մա­սին պարզ կեր­պով վկա­յում են նաև ապ­րի­լյան պա­տե­րազ­մի դեպ­քե­րը, երբ բա­ռա­ցիո­րեն հա­ջորդ օ­րը զին­կո­մի­սա­րիատ­նե­րի մոտ ադր­բե­ջա­նա­կան բա­նա­կի դեմ կա­մա­վոր կռ­վե­լուն պատ­րաստ մարդ­կանց հեր­թեր էին գո­յա­ցել։ Ար­ցա­խում զին­վո­րա­կան ծա­ռա­յու­թյան հե­ղի­նա­կու­թյու­նը զգա­լիո­րեն բարձ­րա­ցել է։ Նման մո­տի­վա­ցում ադր­բե­ջա­նա­կան բա­նա­կը չու­նի, և դժ­վար թե երբևէ ու­նե­նա։ Այդ մա­սին մենք պատ­մում ենք ոչ միայն կայ­քում, այլ նաև, հնա­րա­վո­րու­թյան դեպ­քում, տար­բեր մի­ջազ­գա­յին հար­թակ­նե­րում։
-Ինչ­պե՞ս եք այ­սօր լու­սա­բա­նում Ար­ցա­խում տի­րող ներ­քա­ղա­քա­կան ի­րա­վի­ճա­կը:
-Այ­սօր մեզ հա­մար անվ­տան­գու­թյան կարևո­րա­գույն պայ­մա­նը ներ­քա­ղա­քա­կան կա­յու­նու­թյունն է: Գաղտ­նիք չէ, որ թշ­նա­մին միշտ այն­պի­սի պա­հի է սպա­սում, երբ իշ­խա­նու­թյու­նը թույլ է և ու­նակ չէ կա­ռա­վա­րե­լու, երբ հա­սա­րա­կու­թյու­նը հա­կա­սու­թյուն­նե­րի պատ­ճա­ռով մաս­նատ­ված ու պա­ռակտ­ված է: Փառք Աստ­ծո, Ղա­րա­բա­ղում կան մար­դիկ, ով­քեր ի­րենց ողջ կյան­քը նվի­րել են ա­զա­տագ­րա­կան շարժ­մա­նը, ով­քեր հե­ղի­նա­կու­թյուն ու հար­գանք են վա­յե­լում: Այն­տեղ շատ հեշտ է տար­բե­րա­կել` ով­քեր են իս­կա­պես երկ­րի շա­հե­րին ծա­ռա­յում, իսկ ով­քեր իշ­խա­նու­թյան ձգ­տում հա­նուն ի­րենց շա­հա­դի­տա­կան հա­վակ­նու­թյուն­նե­րի: Ներ­կա ի­րա­վի­ճա­կում գլ­խա­վո­րը կա­յու­նու­թյու­նը իշ­խա­նու­թյան ու ժո­ղովր­դի միաս­նու­թյունն է: Բո­լոր այն գոր­ծըն­թաց­նե­րը, ո­րոնք կա­րող են սպառ­նալ այդ կա­յու­նու­թյա­նը, մեր կող­մից չեն ող­ջուն­վում ու դա­տա­պարտ­վում են: Մենք փոր­ձում ենք բա­ցա­հայ­տել մարդ­կանց, ով­քեր փոր­ձում են քա­ղա­քա­կան շա­հա­բա­ժին­ներ ստա­նալ Ղա­րա­բա­ղում, թավ­շյա հե­ղա­փո­խու­թյունն ար­տա­հա­նել, ո­րը կա­րող է երկ­պա­ռա­կու­թյուն մտց­նել և սպառ­նալ անվ­տան­գու­թյա­նը: Ար­ցա­խում կա­րե­լի է բա­րե­փո­խում­ներ անց­կաց­նել և իշ­խա­նու­թյան կա­ռուց­ված­քը կա­տա­րե­լա­գոր­ծել նաև ա­ռանց ներ­քա­ղա­քա­կան ցն­ցում­նե­րի: Պար­տա­դիր չէ իշ­խա­նու­թյու­նը տա­պա­լել նրա կա­ռույց­նե­րում այս կամ այն փո­փո­խու­թյուն­նե­րը կա­տա­րե­լու հա­մար: Պա­տե­րազ­մի վտան­գը շատ ծան­րակ­շիռ փաս­տարկ է կա­յու­նու­թյուն պահ­պա­նե­լու հա­մար, բայց նաև բա­րե­փո­խում­ներ և կա­տա­րե­լա­գոր­ծում ա­նե­լու լուրջ խթան, այդ թվում նաև կադ­րա­յին քա­ղա­քա­կա­նու­թյան մեջ:
-Ինչ­պես ցույց է տա­լիս փոր­ձը, ադր­բե­ջա­նա­կան կող­մը տե­ղե­կատ­վա­կան պա­տե­րազ­մում դի­մում է ա­ռաս­պել­նե­րի, եզ­րույթ­նե­րի կի­րառ­մա­նը, ո­րոնք ա­նի­րա­զեկ մար­դու վրա տպա­վո­րու­թյուն են գոր­ծում: Շա­րու­նակ կա­րե­լի է հայ­տա­րա­րու­թյուն­ներ լսել օ­կու­պաց­ված տա­րածք­նե­րի վե­րա­բե­րյալ, թեև Ղա­րա­բա­ղը ոչ մե­կի վրա չի հար­ձակ­վել, Հա­յաս­տա­նից ու Ղա­րա­բա­ղից ՙմի­լիո­նա­վոր՚ փախս­տա­կան­նե­րի, հա­յե­րի կող­մից ՙադր­բե­ջա­նա­կան պատ­մա­կան հու­շար­ձան­նե­րի՚ ոչն­չաց­ման մա­սին ու այդ­պես շա­րու­նակ: Ու նման բա­ներ կա­րե­լի է լսել նա­խան­ձե­լի մշ­տա­կա­նու­թյամբ: Ի՞նչ կա­րե­լի է հա­կադ­րել նման տե­ղե­կատ­վա­կան քա­ղա­քա­կա­նու­թյա­նը:
-Նման աշ­խա­տանք տար­վում է: ?վե­լին, նման պն­դում­նե­րը հեր­քող բա­վա­կա­նին շատ պատ­մա­կան գրա­կա­նու­թյուն կա: Մենք պար­բե­րա­բար նյու­թեր են հրա­պա­րա­կում, ո­րոն­ցում ներ­կա­յաց­վում են ոչ միայն հայ, այլև ար­տա­սահ­մա­նյան հե­ղի­նակ­նե­րի գնա­հա­տա­կան­նե­րը, հրա­պա­րա­կում են այն ժա­մա­նա­կաշր­ջա­նի քար­տեզ­նե­րը, երբ դեռևս ՙԱդր­բե­ջան՚ ան­վան­մամբ պե­տու­թյուն չկար, ո­րի պատ­մու­թյունն այ­սօր ժա­մա­նա­կա­կից Ադր­բե­ջա­նի ՙգիտ­նա­կան­նե­րը՚ հա­մա­ռո­րեն ցան­կա­նում են մի քա­նի հա­զա­րա­մյա­կով եր­կա­րաց­նել:
Այս­տեղ հաշ­վար­կը պարզ է` շա­րու­նակ ինչ-որ բան պն­դե­լով, կա­րե­լի է հաս­նել նրան, որ մարդ­կանց հի­շո­ղու­թյան մեջ որևէ բան մնա: Բայց դա անշ­նոր­հա­կալ և ան­հու­սա­լի աշ­խա­տանք է: Սա ինք­նա­հաս­տատ­վե­լու մի յու­րօ­րի­նակ ձև է` նախևա­ռաջ սե­փա­կան աչ­քե­րում: Բայց ա­մեն դեպ­քում պետք է դրա դեմ պայ­քա­րել, այ­լա­պես նրանք ի­րոք ան­կեղ­ծո­րեն կհա­վա­տան ի­րենց իսկ հո­րի­նած ա­ռաս­պել­նե­րին: Եվ յու­րա­քան­չյու­րին, ով դրա­նում կաս­կած կու­նե­նա, կա­տեն և կա­նար­գեն:
www.russia-artsakh.ru

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Քաղաքական Fri, 02 Aug 2019 15:04:48 +0000
ՙAWESOME ARTSAKH՚ ՀԻՄ­ՆԱԴ­ՐԱ­ՄԻ ՀԵՐ­ԹԱ­ԿԱՆ ԾՐԱԳ­ՐԵ­ՐԸ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27235-awesome-artsakh http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/social/item/27235-awesome-artsakh ՙAWESOME ARTSAKH՚ ՀԻՄ­ՆԱԴ­ՐԱ­ՄԻ  ՀԵՐ­ԹԱ­ԿԱՆ ԾՐԱԳ­ՐԵ­ՐԸ
Էմ­մա ԲԱ­ԼԱ­ՅԱՆ

 Վեր­ջերս ա­կա­նա­տես ենք լի­նում ո­րոշ ծրագ­րե­րի ի­րա­կա­նաց­մա­նը, ո­րոնց հո­վա­նա­վորն է ՙAwesome Artsakhե (ՙՕսմ՚) հիմ­նադ­րա­մը: Կա­ռույ­ցի գոր­ծու­նեու­թյան, սկզ­բունք­նե­րի, ի­րա­գործ­ված և ի­րա­գործ­ման փու­լում գտն­վող ծրագ­րե­րի մա­սին զրու­ցե­ցինք Հիմ­նադ­րա­մի գոր­ծու­նեու­թյու­նը հա­մա­կար­գող, Ար­ցա­խի մար­դու ի­րա­վունք­նե­րի պաշտ­պան Ար­տակ ԲԵԳ­ԼԱ­ՐՅԱ­ՆԻ, ինչ­պես և օ­րերս ա­վարտ­ված ՙՔո ստեղ­ծած գր­քով` դե­պի մեծ հե­քիաթ՚ նա­խագ­ծի հե­ղի­նակ Ա­նի ԽԱ­ՉԱՏ­ՐՅԱ­ՆԻ հետ:

Ար­տակ Բեգ­լա­րյա­նի տե­ղե­կատ­վու­թյամբ` մի տա­րի ա­ռաջ մի խումբ հա­մա­խոհ­նե­րով ո­րո­շե­ցին հիմ­նադ­րել ՙAwesome Artsakhե (ՙՕսմ՚) մի­ջազ­գա­յին հիմ­նադ­րա­մի ար­ցա­խյան ան­կախ մաս­նա­ճյուղ, ո­րը նպա­տակ է հե­տապն­դում խրա­խու­սել հա­սա­րա­կա­կան ազ­դե­ցու­թյուն ու­նե­ցող գա­ղա­փար­նե­րը, քա­նի որ նման ծրագ­րե­րի կա­րիք Ար­ցա­խը շատ ու­նի: ՙՀա­սա­րա­կա­կան ծրագ­րե­րի մշա­կույ­թը մե­զա­նում զար­գա­ցած չէ. ռե­սուրս­նե­րը քիչ են, չկան կազ­մա­կեր­պու­թյուն­ներ, ո­րոնք կֆի­նան­սա­վո­րեն նման ծրագ­րե­րը: Եվ հիմն­վե­լով մի­ջազ­գա­յին ՙՕսմ՚ (թարգ­ման­վում է հրա­շա­լի, հիա­նա­լի) հիմ­նադ­րա­մի փոր­ձի վրա, հե­տապն­դե­լով մեր նպա­տակ­նե­րը, ո­րո­շե­ցինք խրա­խու­սել հա­սա­րա­կա­կան ուղղ­վա­ծու­թյան այն ծրագ­րե­րը, ո­րոնք կլի­նեն քիչ թե շատ ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան, ամ­բող­ջա­կան և կա­մա­վո­րու­թյու­նը խթա­նող, նաև այն­պի­սի նա­խագ­ծեր, որ­տեղ դրա­մաշ­նոր­հը կա­րող է խթան հան­դի­սա­նալ սկ­սե­լու մի նոր? ա­վե­լի մեծ նա­խա­գիծ՚,-ա­սաց Բեգ­լա­րյա­նը:
Հիմ­նադ­րա­մը գոր­ծում է ան­դամ­նե­րի հա­վա­քագ­րած գու­մար­նե­րով. ա­ռանց ա­վե­լորդ գլ­խա­ցա­վան­քի և թղ­թա­բա­նու­թյան? յու­րա­քան­չյուր եր­կու ա­մի­սը մեկ հա­վաք­վում է 1000 ԱՄՆ դո­լա­րին հա­մար­ժեք գու­մար, ո­րը տրա­մադր­վում է տվյալ եր­կամ­սյա­կի մր­ցույ­թով հաղ­թած նա­խագ­ծին։
Գա­ղա­փա­րին ժա­մա­նա­կի ըն­թաց­քում միա­ցան նոր հա­մա­խոհ­ներ, և այժմ հո­գա­բար­ձու­նե­րի խոր­հր­դի 40 ան­դամ­նե­րով՝ Ար­ցա­խից, Հա­յաս­տա­նից ու Սփյուռ­քից, կյան­քի կո­չե­լով նշ­ված սկզ­բունք­նե­րին հա­մա­պա­տաս­խա­նող նա­խագ­ծե­րը, Ար­ցա­խում ի­րա­կա­նաց­նում են նա­խա­ձեռ­նո­ղա­կա­նու­թյան ու կա­մա­վո­րու­թյան հե­ռան­կա­րա­յին մի մշա­կույթ, ո­րը զու­գա­հե­ռա­բար կխ­թա­նի քա­ղա­քա­ցիա­կան ա­վե­լի հա­մընդ­գր­կուն մի­ջա­վայ­րի ձևա­վո­րու­մը: Ոչ ֆոր­մալ այդ կազ­մա­կեր­պու­թյունն ու­նի եր­կու հա­մա­կար­գող, երկ­րոր­դը Երևա­նից է` Ա­նուշ Ե­դի­գա­րյան:
Այ­սօր­վա դրու­թյամբ 6 ծրագիր ար­ժա­նա­ցել է Հիմ­նադ­րա­մի հո­վա­նա­վո­րու­թյա­նը, ո­րից մի քա­նիսն ար­դեն կյան­քի են կոչ­վել, ո­րոշ­ներն էլ ա­վար­տա­կան փու­լում են: Ա­ռա­ջի­նը ՙԳրա­դա­րան. ին­տե­լեկ­տուալ ժա­ման­ցի ան­կյուն՚ նա­խա­գիծն է, որն ի­րա­կա­նաց­վել է Մար­տու­նու շր­ջա­նի Նոր Շեն գյու­ղում: Այն ար­դեն ա­վարտ­ված է: Ծրագ­րի հե­ղի­նակ­ներն են դպ­րո­ցի ա­շա­կերտ Մի­լե­նա Աս­րյանն ու նրա ու­սու­ցիչ Ա­րա Հա­րու­թյու­նյա­նը, ով Նոր Շե­նում աշ­խա­տում է ՙԴա­սա­վան­դի՜ր, Հա­յաս­տան՚ ծրագ­րի շր­ջա­նակ­նե­րում: Ա. Բեգ­լա­րյա­նը գո­հու­նա­կու­թյամբ նշում է, որ ա­շա­կերտ­նե­րի և գյու­ղի այլ բնա­կիչ­նե­րի կա­մա­վոր աշ­խա­տան­քի շնոր­հիվ նա­խա­գի­ծը դար­ձավ ի­րա­կա­նու­թյուն? ա­պա­հո­վե­լով տրա­մադ­րող մի­ջա­վայր ե­րե­խա­նե­րի ին­տե­լեկ­տուալ ժա­ման­ցի կազ­մա­կերպ­ման հա­մար: Մաս­նա­վո­րա­պես, սրա­հում պայ­ման­ներ են ստեղծ­վել ըն­թեր­ցա­նու­թյան, քն­նար­կում­նե­րի, նկար­չու­թյան եւ ին­տե­լեկ­տուալ խա­ղե­րի հա­մար, ինչն ա­շա­կերտ­նե­րի հա­մար նաև ո­րա­կյալ կր­թու­թյան խթան է հան­դի­սա­նում:
Ա­վար­տին հասց­րած նա­խագ­ծե­րից են ՙԳու­նա­վոր հո­վա­նոց­նե­րի փա­ռա­տոն՚ նա­խա­ձեռ­նու­թյու­նը, ո­րը կազ­մա­կերպ­վել է Ստե­փա­նա­կեր­տի Ն. Ստե­փա­նյա­նի ան­վան զբո­սայ­գում, ՙԺպ­տա­ցող քա­ղա­քի մայ­թա­յին է­տի­կետ՚ ծրա­գի­րը, ո­րի շր­ջա­նակ­նե­րում հա­մա­պա­տաս­խան գրա­ռում­նե­րով ցու­ցա­նակ­ներ են տե­ղադր­վել մայ­րա­քա­ղա­քի մար­դա­շատ վայ­րե­րում: Երկ­րոր­դը լու­սա­բան­վել է նաև ՙԱԱ՚-ի հա­մար­նե­րում: Օ­րերս կա­վարտ­վի ՙՃո­ճա­նակ­նե­րի այ­գի՚ նա­խա­գի­ծը, այն կյան­քի է կոչ­վում Բեր­դա­ձո­րի են­թաշր­ջա­նի Հին Շեն գյու­ղում: Մեկ այլ ծրա­գիր ի­րա­կա­նաց­վում է Քար­վա­ճա­ռում. դպ­րո­ցա­կան­նե­րի հա­մար ստեղծ­վում է ջեր­մոց-լա­բո­րա­տո­րիա: Ե­րե­խա­նե­րը դա­սե­րից հե­տո հնա­րա­վո­րու­թյուն կու­նե­նան տար­բեր բույ­սեր, հիմ­նա­կա­նում ծա­ղիկ­ներ ա­ճեց­նել: Ի­րենք կցա­նեն, կխ­նա­մեն, կհետևեն բույ­սե­րի ա­ճին: ՙԳու­ցե ջեր­մոց-լա­բո­րա­տո­րիան ո­րոշ­նե­րի հա­մար դառ­նա իս­կա­կան բա­ցա­հայ­տում­նե­րի ու հե­տա­զո­տու­թյուն­նե­րի կենտ­րոն, ո­րոշ­նե­րի հա­մար էլ ձեռք բե­րած գի­տե­լիքն ու փորձն կօգ­տա­գործ­վեն հե­տա­գա­յում՚,- ա­պա­գա­յին միտ­ված մտ­քե­րով կիս­վեց հա­մա­կար­գո­ղը:

Եվս մի հե­տաքր­քիր ծրա­գիր ՙՔո ստեղ­ծած գր­քով` դե­պի մեծ հե­քիաթ՚-ն է, որն ի­րա­կա­նաց­վել է դար­ձյալ Մար­տու­նու շր­ջա­նի Նոր Շեն գյու­ղում: Այն ար­դեն ա­վար­տին է հասց­վել: Հե­ղի­նա­կը գյում­րե­ցի Ա­նի Խա­չատ­րյանն է, ով ա­վար­տել է Երևա­նի գե­ղար­վես­տի ա­կա­դե­միա­յի գրա­ֆի­կա­յի բա­ժի­նը, ու­սում­նա­սի­րել է գր­քե­րի ստեղծ­ման տա­րա­տե­սակ տեխ­նո­լո­գիա­ներ, գրում է հե­քիաթ­ներ, որ­պես բե­ման­կա­րիչ` փոր­ձում է ու­ժե­րը Գյում­րիի Ա­ճե­մյա­նի ան­վան թատ­րո­նում:
-Հա­մա­ցան­ցի մի­ջո­ցով տե­ղե­կա­ցա ՙՕսմ՚ հիմ­նադ­րա­մի մա­սին, գրե­ցի ՙՔո ստեղ­ծած գր­քով` դե­պի մեծ հե­քիաթ՚ ծրա­գի­րը և առ­ցանց հայտ ներ­կա­յաց­րե­ցի, ան­ցա մր­ցույ­թի բո­լոր փու­լե­րով, ո­րից հե­տո եզ­րա­փա­կիչ փուլ անց­նող­նե­րը հրա­վիր­վե­ցին Ստե­փա­նա­կերտ, ին­չը Հիմ­նադ­րա­մի պար­տա­դիր պայ­ման­նե­րից է: Հան­դի­պե­ցինք, ծա­նո­թա­ցանք, ան­ձամբ ներ­կա­յաց­րի նա­խա­գի­ծը, մտահ­ղա­ցում­ներս, ար­դյուն­քում իմ ծրա­գի­րը հաղ­թող ճա­նաչ­վեց: Ի դեպ, ա­սեմ, որ ծրագ­րին միա­ցել է Նել­լի Սարգ­սյա­նը, ով ե­րե­խա­նե­րին ու­լուն­քա­գոր­ծու­թյուն է սո­վո­րեց­նում: Քա­նի որ ցան­կա­նում էի աշ­խա­տել գյու­ղի ե­րե­խա­նե­րի հետ, պետք է կողմ­նո­րոշ­վեի գյու­ղի ընտ­րու­թյան հար­ցում: Այդ օ­րը Հիմ­նադ­րա­մի հյու­րերն էին ՙԴա­սա­վան­դի՜ր, Հա­յաս­տան՚ ծրագ­րի ան­դամ­նե­րը, ո­րոն­ցից Ա­րա Հա­րու­թյու­նյանն ար­դեն աշ­խա­տում էր Նոր Շե­նում, և դա ու­ղե­նիշ դար­ձավ մեզ հա­մար,- ա­սաց Ա­նին: Նա գո­հու­նա­կու­թյամբ նշեց, որ ի­րա­կա­նաց­րած իր ա­ռա­ջին ծրա­գի­րը նպաս­տել է ե­րե­խա­նե­րի երևա­կա­յու­թյու­նը զար­գաց­նե­լուն, ստեղ­ծա­գոր­ծա­կան նե­րու­ժի բա­ցա­հայտ­մա­նը: Հա­մոզ­ված է, որ լա­վա­գույն ար­դյուն­քի հաս­նե­լու գրա­վա­կանն ա­զա­տու­թյան մթ­նո­լորտն է, ին­չը ստեղ­ծե­լու հա­մար սկզբ­նա­կան փու­լում փոքր-ինչ դժ­վա­րու­թյուն­նե­րի հան­դի­պե­ցին, բայց հա­մա­գոր­ծակ­ցե­լու ձգ­տու­մը ե­րե­խա­նե­րին օգ­նեց հաղ­թա­հա­րե­լու առ­կա խն­դիր­նե­րը: ՙՕսմ՚ հիմ­նադ­րա­մի ան­դամ­նե­րը, ո­րոնք մաս­նակ­ցում էին ՙՔո ստեղ­ծած գր­քով` դե­պի մեծ հե­քիաթ՚ ծրագ­րի շնոր­հան­դե­սին, ա­կա­նա­տես լի­նե­լով ստեղ­ծած գու­նա­զարդ գր­քե­րին, լսե­լով ե­րե­խա­նե­րի գրա­կան հա­յե­րե­նով և ար­ցա­խյան բար­բա­ռով կար­դա­ցած հե­ղի­նա­կա­յին հե­քիաթ­նե­րը, ո­րոնք ար­դյունք են 15 օր­վա աշ­խա­տան­քի, ևս մեկ ան­գամ հա­մոզ­վե­ցին, որ Հիմ­նադ­րա­մի նպա­տակ­նե­րը կյան­քի կկոչ­վեն:
Վեր­ջում հա­վե­լենք, որ Ա­նին ու Նել­լին այն­քան սի­րե­ցին Նոր Շե­նը, ե­րե­խա­նե­րին, որ մտահ­ղա­ցում ա­ռա­ջա­ցավ մի նոր ծրագ­րով վե­րա­դառ­նալ այդ գյուղ:

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Սոցիալական Fri, 02 Aug 2019 14:56:19 +0000
ԱՐՑԱԽԸ ԵՎ ՀԱՄՈ ՍԱՀՅԱՆԸ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/culture-and-education/item/27234-2019-08-02-14-51-38 http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/culture-and-education/item/27234-2019-08-02-14-51-38 ԱՐՑԱԽԸ ԵՎ ՀԱՄՈ ՍԱՀՅԱՆԸ
Սի­րուն ԲԱՂ­ԴԱ­ՍԱ­ՐՅԱՆ

Բա­նա­սի­րա­կան գիտ. թեկ­նա­ծու

Բո­լո­րին հայտ­նի է, որ նո­րա­գույն շր­ջա­նի հայ գրա­կա­նու­թյան երևե­լի­նե­րից մե­կի՝ Հա­մո Սա­հյա­նի բազ­մա­լար քնա­րեր­գու­թյան հն­չեղ թե­մա­նե­րից մե­կը Հայ­րե­նիքն է և հայ­րե­նա­սի­րու­թյու­նը։ Մար­դուն կա­տա­րյալ տես­նելն ու նրան մեղ­քե­րից փր­կե­լու հիմ­նախն­դի­րը ա­հա քա­նի՛-քա­նի դար դար­ձել է հայ (և ոչ միայն հայ) գրա­կա­նու­թյան ա­ռանց­քա­յին թե­մա­նե­րից մե­կը։ Այս ի­րո­ղու­թյունն ա­հա թե ինչ­պես է գնա­հա­տում մեծ քնա­րեր­գուն. ՙԲա­նաս­տեղ­ծը ճա­նա­չել է տա­լիս մար­դու մեջ և աշ­խար­հում ե­ղած գե­ղե­ցի­կը, մար­դու մեջ ցույց է տա­լիս Աստ­ծուն և նրա միտ­քը հղ­կե­լով, բյու­րե­ղաց­նե­լով, կա­պում է տիե­զեր­քին՚։ Տա­ղան­դա­շատ բա­նաս­տեղ­ծը ինք­նա­բուխ ո­ճով ու նր­բե­րանգ­նե­րով կեր­տել է ո­գե­ղեն, հո­ղե­ղեն ու քա­րե­ղեն Հա­յաս­տա­նի ար­տա­պատ­կե­րը, որն ու­նի ազ­գա­յին կնիք և բազ­մա­բո­վան­դակ ար­տա­հայ­տու­թյուն­ներ։ Այդ ա­մե­նի մեջ Սա­հյա­նը ցույց է տվել իր անմ­նա­ցորդ սերն առ հայ­րե­նիք։?

ա­րա­բա­ղյան շարժ­ման ա­ռա­ջին իսկ օր­վա­նից Ստե­փա­նա­կեր­տի Ա­զա­տու­թյան հրա­պա­րա­կում ծո­վա­ցել էր ժո­ղո­վուր­դը, հն­չում էին բազ­մա­թիվ ե­լույթ­ներ, կո­չեր, կրա­կոտ հայ­րե­նա­սի­րա­կան բա­նաս­տեղ­ծու­թյուն­ներ։ Ամ­բիո­նից աս­մունք­վող բա­նաս­տեղ­ծու­թյուն­նե­րից ա­մե­նից շատ հն­չում էին Հովհ. Շի­րա­զի ՙՂա­րա­բա­ղի ող­բը՚, Ե. Չա­րեն­ցի ՙԵս իմ ա­նուշ Հա­յաս­տա­նին՚ և Հ. Սա­հյա­նի ՙԱ՛խր ես ինչ­պես…ը՚։ Դրան­ցից ա­ռա­ջի­նի մեջ ամ­փոփ­ված են տա­րի­նե­րով կու­տակ­ված մեր ա­նափ ցավն ու բո­ղո­քը, երկ­րոր­դը՝ Մայր Հա­յաս­տա­նի բա­նաս­տեղ­ծա­կան քար­տե­զագ­րումն է, իսկ եր­րոր­դը հայ­րե­նի­քը թող­նել-գնա­լու անհ­նա­րի­նու­թյան մա­սին է։ Պա­տա­հա­կան չէ, թե ին­չու է այս բա­նաս­տեղ­ծու­թյու­նը ար­ցախ­ցի­նե­րի հա­մար դար­ձել հիմն ու ա­ղոթք. սկս­վել էր ՙսպի­տակ ե­ղեռն՚. ստի­պում էին մեզ թող­նել մեր հին, պա­պե­նա­կան եր­կի­րը, հո­ղը հայ­րե­նի։ Բայց ինչ­պե՞ս. չէ՞որ մերն են Քիրսն ու Մռո­վը, Ա­մա­րասն ու Fան­ձա­սա­րը, վան­քերն ու դր­վա­գա­զարդ խաչ­քա­րե­րը… Այս­տեղ, Սա­հյա­նի ա­սած՝ ա­պու­պա­պոտ մեր քա­րերն են, քա­րափ­նե­րը, մեր ի­մաս­տուն նախ­նյաց սուրբ գե­րեզ­ման­նե­րը։
Հա­մո Սա­հյա­նը հա­մազ­գա­յին մեր զար­թոն­քի և պայ­քա­րի մա­սին ու­նե­ցել է իր դրա­կան վե­րա­բեր­մուն­քը։ Ա­հա 1988թ. գր­ված նրա տո­ղե­րը. ՙ…Ես հա­վա­տում եմ, որ մենք մեր ձեռ­քով կեր­տե­լու ենք մեր ա­պա­գան, կեր­տե­լու ենք այն­պես, ինչ­պես մենք ենք ու­զում։ Ան­պայ­մա՜ն։ Թուրքն էլ գի­տե, որ մենք մեծ հա­վատ ու­նենք մեր հաղ­թա­նա­կի հան­դեպ, գի­տե նույ­նիսկ, որ իր մեր­կաց­րած սրից շատ ա­վե­լի զո­րա­վոր է մեր լու­սա­վոր հա­վա­տը՚։
Մենք մեր կամ­քից ան­կախ՝ հայ­տն­վե­ցինք պա­տե­րազ­մի մեջ, և ստիպ­ված էինք զենք վերց­նել։ Սա­հյա­նին հարց­րին, թե ի՞նչ կա­րող է ա­նել գրո­ղի խոս­քը, երբ այս­քան շատ կոր­ծա­նա­րար զեն­քեր են կու­տակ­ված։ Նա իս­կա­կան ար­վես­տա­գե­տի նման պա­տաս­խա­նեց. ՙԱյդ ստեղծ­վող զենքն էլ է խոսք։ Խոսքն ա­տո­մից ու­ժեղ է։ Ա­մեն ինչ խոս­քից է ծն­վում։ Բնու­թյունն էլ Ա­րար­չի խոսքն է. մեկ էլ տե­սար մի քա­մի գցեց, ծո­վը շար­ժեց, ան­տա­ռը շար­ժեց, խո­սեց, խո­սեց­րեց ու լռեց՚։

Բո­լո­րիս հայտ­նի է, որ հայ ժո­ղո­վուր­դը գո­յատևել է ա­նընդ­հատ պա­տե­րազմ­ներ մղե­լով՝ իր ինք­նու­թյու­նը պա­հել-պահ­պա­նե­լու ար­դար ձգ­տու­մով։ Ե­թե ան­գամ ապ­րել է ստր­կու­թյան պայ­ման­նե­րում, հա­լած­վել է, խոշ­տանգ­վել, ա­մեն դեպ­քում ինքն իր ներ­սում պա­հել է ար­ժա­նա­պատ­վու­թյու­նը, պա­հել է իր ինք­նու­թյու­նը, բա­րո­յա­կան դեմ­քը… Սա­հյա­նը հա­վաս­տում է. ՙՉհո­խոր­տան ադր­բե­ջան­ցի­նե­րը, ի­րենք շատ են, ի­րենց բա­րե­կամ­նե­րը շատ են, զեն­քը շատ է։ Այս դեպ­քում ու­ժը զեն­քը չէ, ու­ժը քա­նա­կը չէ, ու­ժը հարս­տու­թյու­նը չէ, նավ­թը չէ, ծո­վը չէ։ Երբ նրանք աշ­խար­հի ա­ռաջ ցույց տվե­ցին ի­րենց մար­դաս­պա­նի դա­նա­կը, պարզ­վեց , որ շատ ա­վե­լի թույլ են, քան մենք կա­րող ենք երբևի­ցե լի­նել։ Ա­սել է թե՝ բա­րո­յա­պես նրանք ըն­կած ժո­ղո­վուրդ են։ Թո՜ղ ի­մա­նան, որ մենք ան­հա­մե­մատ ու­ժեղ ենք, ո­րով­հետև մեր տունն ենք պաշտ­պա­նե­լու, իսկ պաշտ­պա­նու­թյու­նը կռ­վի մե­ծա­գույն ձևն է… Ի­զուր են կար­ծում, թե երբևի­ցե այլ մե­թոդ­նե­րով հաղ­թել կլի­նի հայ ժո­ղովր­դին…՚։
Այ­սօր շա­տերն են զար­մա­նում, թե ինչ­պես հաղ­թե­ցինք. միա­բան էինք և պինդ։ Ա­մե­նից ա­ռաջ մեզ օգ­նեց մեր հա­վա­տը, ո­րը գրա­նի­տից էլ ա­մուր է։ Սա­հյա­նը գտ­նում է, որ հույ­սը տխուր մար­դու զգա­ցո­ղու­թյուն է, և հույ­սը պաս­սիվ բան է, իսկ հա­վատն ու­ժի ար­տա­հայ­տու­թյունն է, ե­թե նրա­նով գնաս՝ նպա­տա­կիդ ան­պայ­ման կհաս­նես։

ՙՄենք, -մտո­րում է բա­նաս­տեղ­ծը, -չենք կա­րո­ղա­նում աշ­խար­հին հաս­կաց­նել, որ էդ եր­կու մշա­կույթ­նե­րի կռիվն է, դրանք կրող ժո­ղո­վուրդ­ներն են դեմ-դի­մաց կանգ­նած՝ մե­կը սպա­նե­լու մո­լուց­քով, մյու­սը՝ ապ­րե­լու ի­րա­վուն­քով… Ղա­րա­բա­ղը էս շարժ­ման զան­գը չէ, զան­գի լեզ­վակն էլ չէ, պա­րանն է լեզ­վա­կի։ Ղա­րա­բա­ղը ա­ռիթ էր Ադր­բե­ջա­նի իս­լա­մա­կան մեծ շարժ­ման հա­մար։ Ու­զում է մեծ Ադր­բե­ջան ստեղ­ծի, միաց­նի հա­րա­վա­յին Ադր­բե­ջա­նը, Հյու­սի­սա­յին Ի­րա­նը, որ­տեղ 10 մլն ադր­բե­ջան­ցի կա։ Կող­քին էլ Թուր­քիան է. գնալ- միա­նալ են ու­զում։ Fնաց, հետն էլ Ղա­րա­բա­ղը պի­տի տա­նի, Նա­խիջևա­նը պի­տի տա­նի՚։
Եր­բեմն պա­տա­հում է, որ մենք դժ­գո­հում ենք մեր ազ­գա­կից­նե­րից՝ գտ­նե­լով, որ հա­յե­րը այս­պես են, այն­պես են։ Սա­հյա­նը ճիշտ է մո­տե­նում այս հար­ցին ևս. ՙՎատ բա­ներ ա­մեն ազ­գի մեջ էլ կան։ Ո՞վ ա­սաց, թե մեր վա­տը շատ է. մե­րը ա­մե­նա­քիչն է։ Ա­լի­շանն է ա­սել՝ թուր­քի մեջ մոն­ղո­լի ա­րյուն կա, մի՜ արթ­նաց­րեք այդ ա­րյու­նը։ Բայ­րո­նը որ­տե­ղից որ­տեղ զգա­ցել է՝ ինչ­քան վատ բա­ներ կան՝ հարևան­նե­րից են մտել հա­յի մեջ։ Մար­դուն փոր­ձու­թյան մեջ պի­տի դնել։ Մի բան հի­շե­ցի. հայր ու տղա պա­տե­րազ­մի ժա­մա­նակ գե­րի են ընկ­նում։ Fեր­մա­նա­ցին տղա­յին կյանք է խոս­տա­նում՝ պայ­մա­նով, որ փո­րի հոր փո­սը։ Տղան հրա­ժար­վում է, բայց ա­րի ու տես, որ հայ­րը չի դի­մա­նում փոր­ձու­թյա­նը և փո­րում է իր որ­դու փո­սը։ Եր­կու­սին էլ սպա­նում են, բայց հայրն ար­դեն սպան­ված էր իր ստո­րա­գույն ա­րար­քով։ Այս պատ­մու­թյամբ ազ­գի մա­սին ընդ­հան­րա­ցում կազ­մել չի կա­րե­լի։ Ե­զա­կի դեպ­քով չի կա­րե­լի դա­տել ազ­գի մա­սին։ Կարևո­րը մար­դու հա­մար ազ­գա­յին գե­նե­րը պա­հելն է։ Ի ու­րա­խու­թյուն մեզ՝ մեր ազ­գը դրանք պա­հել է՝ իբրև ե­րաշ­խիք դե­պի գա­լիքն ուղևոր­վե­լու՚։
Հ. Սա­հյա­նը մեծ կար­ծիք ու­ներ ե­րի­տա­սար­դու­թյան մա­սին՝ գտ­նե­լով, որ ա­մեն մարդ ի՜ր գոր­ծը պի­տի ա­նի և պի­տի ձգ­տի լավ ա­նել ի­րեն հանձ­նա­րար­ված գոր­ծը։ Օ­րի­նակ՝ գրողն էլ իր գոր­ծը պի­տի ա­նի և լավ ա­նի։ Մեր տղա­ներն ընկ­նում են մար­տում՝ հա­նուն հաղ­թա­նա­կի։ Ա­րի ու տես, որ այ­սօր­վա ֆի­դա­յի­նե­րը գե­րա­զան­ցում են ի­րենց նա­խորդ բո­լոր նվի­րյալ­նե­րին, այ­լա­պես՝ ազգ չէր լի­նի։ Մեծ ար­վես­տա­գետն այս մա­սին մտո­րում է . ՙԵ­թե Մար­տի­րոս Սա­րյանն իր ժո­ղովր­դի աչքն է, նրա մի­ջո­ցով պի­տի տես­նի, Կո­մի­տա­սը ա­կանջն է, նրա­նով պի­տի լսի, ե­թե Թու­մա­նյա­նը միտքն է ու լե­զուն, ե­թե Մաշ­տո­ցը ո­գին է, էու­թյու­նը, Ա­բո­վյա­նը թո­քերն են, շն­չա­ռու­թյու­նը և ե­թե Չա­րենցն էլ այս ժո­ղովր­դի սիրտն է, ա­պա այս տղա­նե­րը ազ­գի ա­րյու­նա­տար ա­նոթ­ներն են, ե­րակ­ներն են, զար­կե­րակն են ազ­գի։ Ազ­գի սիր­տը որ խփում է, աշ­խա­տում, ա­մեն մի զար­կը էս տղա­նե­րի շնոր­հիվ է։ Ի­րենք են ա­րյուն մա­տա­կա­րա­րում՝ ի­րենց ա­րյու­նը չխ­նա­յե­լով, ի­րենց ե­րա­զը փշ­րե­լով, ի­րենք ի­րենց ող­ջա­կիզ­ման տա­նե­լով… Քա­նի տե­սակ հե­րոս ու­նենք, բայց իս­կա­կան­նե­րը այս տղա­ներն են։ Ես նրանց ցա­վը տա­նեմ…՚։
Հաս­տատ­ված մի ճշ­մար­տու­թյուն կա՝ փոքր անձ­նա­զո­հու­թյուն­նե­րից ծն­վում են մե­ծե­րը, և փոքր լավ գոր­ծե­րից հյուս­վում է բա­րու­թյան և հե­րո­սու­թյան հրաշ­քը։ ՙԿյանքն իմ տունն է՚ բա­նաս­տեղ­ծու­թյան մեջ Սա­հյան-քա­ղա­քա­ցին, հիա­նա­լի ըմ­բռ­նե­լով մա­քա­ռում­նե­րով հա­րուստ պատ­մու­թյուն ու­նե­ցող հայ ժո­ղովր­դի նո­րօ­րյա կյան­քի, հի­րա­վի, ա­րյամբ նվաճ­ված ա­զա­տու­թյան գի­նը, վս­տա­հո­րեն ա­սում է.

Կյանքն իմ տունն է, ես նրա տե­րը,
Այս նվի­րա­կան հո­ղի վրա,
Այն­պես շքեղ են նրա պա­տե­րը,
Այն­պես ա­մուր է հիմ­քը նրա…

Իր կյան­քում բա­մաս­տեղ­ծը եր­բեք հյուր չի ե­ղել, ե­ղել է ակ­տիվ, ա­րա­րող տան­տեր, մտա­հոգ քա­ղա­քա­ցի, իր սե­փա­կան ձեռ­քե­րով է ստեղ­ծել ա­մեն ինչ և ի­րա­վունք է նվա­ճել խո­սել բո­լո­րի ա­նու­նից։ Քաջ գի­տակ­ցե­լով այն, որ ջան­քեր գոր­ծադ­րողն ա­նու­շադ­րու­թյան չի մատն­վում հան­րու­թյան կող­մից, հայ ժո­ղո­վուր­դը նրա ա­նու­նը գրան­ցել է հայ մե­ծե­րի ան­մա­հու­թյան ոս­կե­մա­տյա­նում։

;

 

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Մշակույթ և կրթություն Fri, 02 Aug 2019 14:45:12 +0000
ԱՍ­ՄՈՒՆ­ՔԻ ՓԱ­ՌԱ­ՏՈՆՆ Ա­ՎԱՐՏ­ՎԵՑ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/culture-and-education/item/27233-2019-08-02-14-41-34 http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/culture-and-education/item/27233-2019-08-02-14-41-34 ԱՍ­ՄՈՒՆ­ՔԻ ՓԱ­ՌԱ­ՏՈՆՆ Ա­ՎԱՐՏ­ՎԵՑ
Նվարդ ՍՈ­ՂՈ­ՄՈ­ՆՅԱՆ

 Աս­մուն­քի Հա­մա­հայ­կա­կան 8-րդ փա­ռա­տո­նը, ո­րի մեկ­նար­կը տր­վեց հու­լի­սի 30-ին` Շու­շիում, փակ­ման հան­դի­սա­վոր ա­րա­րո­ղու­թյու­նը տե­ղի ու­նե­ցավ օ­գոս­տո­սի 1-ին, բեր­դա­քա­ղա­քի մշա­կույ­թի կենտ­րո­նում։

Հի­շեց­նենք, որ փա­ռա­տո­նին մաս­նակ­ցեց 130 դպ­րո­ցա­կան Վրաս­տա­նից, Ի­րա­նից, Լի­բա­նա­նից, Ռու­սաս­տա­նի Դաշ­նու­թյու­նից, Հա­յաս­տա­նից, Ար­ցա­խի բո­լոր շր­ջան­նե­րից։ Նշենք, որ փա­ռա­տո­նը դար­ձել է Ար­ցա­խի հոգևոր-մշա­կու­թա­յին կյան­քի կարևո­րա­գույն ի­րա­դար­ձու­թյուն­նե­րից մե­կը, որ նա­խա­ձեռ­նել է ՙՇու­շի-Ա­վան-պլա­զա՚ հյու­րա­նո­ցի բաժ­նե­տեր, Հայ կր­թա­կան հիմ­նար­կու­թյան տնօ­րեն­նե­րի խոր­հր­դի ան­դամ, ա­մե­րի­կա­հայ բա­րե­րար Ա­լեք Բաղ­դա­սա­րյա­նի նա­խա­ձեռ­նու­թյամբ։ Փա­ռա­տո­նի նպա­տակն է մա­տաղ սերն­դի ու­շադ­րու­թյու­նը բևե­ռել հայ­րե­նի գրա­կա­նու­թյա­նը, սեր ա­ռա­ջաց­նել հայ գրա­կա­նու­թյան, մաս­նա­վո­րա­պես` պոե­զիա­յի, ա­մե­նայն հայ­րե­նիի հան­դեպ, շա­րու­նա­կել ազ­գա­յին աս­մուն­քի հա­րուստ ա­վան­դույթ­նե­րը։ Փա­ռա­տո­նը, որն ար­դեն դար­ձել է ա­մե­նա­մյա, հնա­րա­վո­րու­թյուն է տվել աշ­խար­հի տար­բեր եր­կր­նե­րից հա­զա­րա­վոր հայ ե­րե­խա­նե­րի, պա­տա­նի­նե­րի ա­ռա­ջին ան­գամ լի­նել հայ­րե­նի հո­ղում, մի­մյանց հետ հա­ղոր­դակց­վել մայ­րե­նի լեզ­վով, այ­ցե­լել տե­սար­ժան վայ­րեր, ծա­նո­թա­նալ Ար­ցա­խի պատ­մամ­շա­կու­թա­յին հու­շար­ձան­նե­րին, հայ­րե­նի­քի հե­րո­սա­կան պատ­մու­թյա­նը։
Փա­ռա­տո­նի ա­վար­տի հան­դի­սա­վոր ա­րա­րո­ղու­թյա­նը ներ­կա էր Ար­ցա­խի Նա­խա­գահ Բա­կո Սա­հա­կյա­նը, ՀԱԵ Ար­ցա­խի հոգևոր ա­ռաջ­նորդ Պարգև Արքե­պիս­կո­պոս Մար­տի­րո­սյա­նը, պաշ­տո­նա­տար այլ ան­ձինք։
Ե­րե­կոն վա­րում էին Ա­ղա­սի Թադևո­սյա­նը և Ա­նա­հիտ Նա­հա­տա­կյա­նը Հա­յաս­տա­նից։
Փա­ռա­տո­նը տար­բեր տա­րի­նե­րի ու­նե­ցել է տար­բեր հո­վա­նա­վոր­ներ, իսկ այս տա­րի այն հո­վա­նա­վո­րել է Հայ կր­թա­կան հիմ­նար­կու­թյու­նը, իսկ մի­ջո­ցառ­մա­նը մշ­տա­պես օ­ժան­դա­կել են Ար­ցա­խի պե­տա­կան կա­ռույց­նե­րը։ Ա­ռանձ­նա­պես ընդ­գծ­վե­ցին Գուր­գեն Մե­լի­քյա­նի ՙՔա­շա­թա­ղի բազ­մա­զա­վակ ըն­տա­նիք­նե­րին՚ հիմ­նադ­րա­մի և ԱՀ մշա­կույ­թի, ե­րի­տա­սար­դու­թյան հար­ցե­րի և զբո­սաշր­ջու­թյան նա­խա­րա­րու­թյան ա­նուն­նե­րը։ Սփյուռ­քում ան­համ­բեր սպա­սում են այս մի­ջո­ցառ­մա­նը, ո­րը Ար­ցա­խից հա­յա­պահ­պա­նու­թյան ա­լիք է սփ­ռում հայ­կա­կան գա­ղա­փար­նե­րով, նաև ե­րի­տա­սարդ­նե­րին հա­մախմ­բե­լու մի­ջոց­նե­րից մեկն է։
Այ­նու­հետև նա­խա­րա­րը պարգևներ հանձ­նեց մր­ցա­նա­կա­կիր­նե­րին, ով­քեր հան­դես ե­կան մեկ բա­նաս­տեղ­ծու­թյան ար­տա­սա­նու­թյամբ (ոչ միայն Թու­մա­նյա­նից)։
Ջերմ ծա­փա­հա­րու­թյուն­նե­րի ար­ժա­նա­ցավ Ար­փի­նե Բա­կուն­ցը (16 տա­րե­կան, ՌԴ, ք. Կրաս­նո­դար), ով ար­տա­սա­նեց իր հե­ղի­նա­կած բա­նաս­տեղ­ծու­թյու­նը` նվիր­ված Ապ­րի­լյան քա­ռօ­րյա պա­տե­րազ­մում զոհ­ված իր եղ­բո­րը՝ Նա­րեկ Մկրտ­չյա­նին։
Թվար­կենք մր­ցա­նա­կա­կիր­նե­րին. ա­ռա­ջին մր­ցա­նակ՝ Լի­լի Հայ­թյան (ԱՄՆ, Լոս -Ան­ջե­լես, ա­ռա­ջին տա­րի­քա­յին խումբ, 10 տա­րե­կան), Մա­րիամ Վար­դա­նյան (երկ­րորդ տա­րի­քա­յին խումբ, Շու­շի)։
Երկ­րորդ մր­ցա­նա­կա­յին տե­ղը զբա­ղեց­րել են Ար­փի­նե Բա­կուն­ցը, Պա­րույր Ստամ­բու­լյա­նը (Լի­բա­նան, Այն­ճար), եր­կուսն էլ երկ­րորդ տա­րի­քա­յին խմ­բից, և Ռազ­միկ Կա­րա­պե­տյա­նը (ք. Էջ­միա­ծին) ա­ռա­ջին տա­րի­քա­յին խմ­բից։ Եր­րորդ մր­ցա­նակ են շա­հել Զո­յա Ղարս­լյա­նը (Ջա­վախք, ա­ռա­ջին տա­րի­քա­յին խումբ, Նոյ Նա­զա­րյա­նը (Ի­րան, Թեհ­րան) և Ա­նուշ Մար­տի­րո­սյա­նը (Ար­ցախ, Մար­տու­նի) երկ­րորդ տա­րի­քա­յին խմ­բից։
Բուռն ծա­փա­հա­րու­թյուն­նե­րի ար­ժա­նա­ցավ լի­բա­նա­նա­հայ դե­րա­սա­նու­հի և նկար­չու­հի, հանձ­նախմ­բի ան­դամ Սիր­վարդ Ֆազ­լյա­նը, ով ար­տա­սա­նեց Դա­նիել Վա­րու­ժա­նից և Սիա­ման­թո­յից։
Ար­ցա­խի Նա­խա­գահ Բա­կո Սա­հա­կյանն իր խոս­քում կարևո­րեց աս­մուն­քի, գրա­կա­նու­թյան, ար­վես­տի դե­րը երկ­րի կա­ռուց­ման և ար­ժա­նա­վոր քա­ղա­քա­ցի կեր­տե­լու գոր­ծում, ա­պա պարգևներ հանձ­նեց մր­ցա­նա­կա­կիր­նե­րին։
Ա­լեք Բաղ­դա­սա­րյանն իր ե­լույ­թում նշեց, որ Շու­շին ե­ղել է և կդառ­նա մշա­կու­թա­յին կենտ­րոն, որ ե­րե­խա­նե­րը կգան, կվա­յե­լեն հայ­րե­նի­քի օդն ու ջու­րը, կվե­րա­դառ­նան ո­գեշ­նչ­ված, լա­վա­գույն հի­շո­ղու­թյուն­նե­րով, ա­պա թվար­կեց Հայ կր­թա­կան հիմ­նար­կու­թյան գոր­ծե­րը, որ ի­րա­կա­նաց­վում է Սփյուռ­քում, Հա­յաս­տա­նում և Ար­ցա­խում։
Ե­րե­կո­յի մաս­նա­կից­նե­րը վա­յե­լե­ցին հայտ­նի եր­գիչ Տիգ­րան Մկրտ­չյա­նի կա­տա­րում­նե­րը, ա­պա շուրջ­պար բռ­նե­ցին ՙԿար­նո քո­չա­րիի՚ հն­չյուն­նե­րի տակ։
;

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Մշակույթ և կրթություն Fri, 02 Aug 2019 14:38:52 +0000
Ավստրալիայում ձևավորվել է Արցախի հետ բարեկամության շրջանակ http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27232-2019-08-02-12-00-20 http://www.artsakhtert.com/arm/index.php/official/item/27232-2019-08-02-12-00-20 Ավստրալիայում ձևավորվել է Արցախի հետ բարեկամության շրջանակ
Օգոստոսի 1-ին Սիդնեյում…

 Հանդիպմանը ելույթներով հանդես են եկել պատվիրակության ղեկավար, Արտաքին գործերի նախարար Մասիս Մայիլյանը և ԱԺ պատգամավոր Դավիթ Իշխանյանը։ Բանախոսները ներկայացրել են Արցախի արտաքին և ներքին քաղաքական կյանքում առկա իրողությունները և պատասխանել ներկաների բազմաթիվ հարցերին։

Միջոցառման ժամանակ Հայ Դատի Ավստրալիայի հանձնախմբի գործադիր տնօրեն Հայկ Կայսերյանը հայտարարել է Ավստրալիայում Արցախի հետ բարեկամական շրջանակի ստեղծման մասին։ Հայ Դատի Ավստրալիայի հանձնախմբի կողմից ԱԳ նախարար Մասիս Մայիլյանին է փոխանցվել հատուկ հուշատախտակ՝ Արցախի հետ բարեկամական շրջանակի անդամների անվանացանկով։ Շրջանակին անդամակցել են Դաշնային խորհրդարանի պատգամավորներ, սենատորներ, նախարարներ, ինչպես նաև Նոր Հարավային Ուելս նահանգի վարչապետը, նահանգային խորհրդարանի վերին և ստորին պալատի խոսնակները, գիտնականներ, հոգևոր դասի ներկայացուցիչներ և մշակույթի գործիչներ։ Ներկայումս շրջանակին անդամակցում են շուրջ 40 գործիչներ։

Պատվիրակության ղեկավար Մասիս Մայիլյանը վստահություն հայտնեց, որ Արցախում կձևավորվի Ավստրալիայի հետ բարեկամության համանման շրջանակ։

 

 

 

]]>
arturcom1@gmail.com (Super User) Պաշտոնական Fri, 02 Aug 2019 11:59:27 +0000