[ARM]     [RUS]     [ENG]

ՏԵՂԱՀԱՆՎԱԾ ԸՆՏԱՆԻՔԻ ՆՈՐ ԳՈՐԾԸ. ՀԱՑԸ՝ ՀԱՅԻ ԱՐԱՐՄԱՆ ԽՈՐՀՐԴԱՆԻՇ

Շու­շիից տե­ղա­հան­ված Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը Ստե­փա­նա­կեր­տում հա­ցի ար­տադ­րա­մաս է հիմ­նել։ Ձեռ­նար­կա­տի­րա­կան ո­լոր­տում նա փոր­ձի պա­կաս չի զգա­ցել։

«Ծն­վել և մե­ծա­ցել եմ Շու­շիում։ Ա­մուս­նա­ցել, տուն կա­ռու­ցել։ Ձեռ­նար­կա­տի­րա­կան եր­կար տա­րի­նե­րի փորձ ու­նեմ։ Զբաղ­վում էի առևտրով. 2 խա­նութ ու­նեի՝ տն­տե­սա­կան և մթե­րա­յին, ո­րով կա­րո­ղա­նում էի հո­գալ ըն­տա­նի­քիս ապ­րուս­տը»,- պատ­մում է Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը
Նպա­տակ­նե­րը կապ­ված էին Շու­շի քա­ղա­քի հետ, իսկ ա՞յժմ։
«Պա­տե­րազ­մի ա­վար­տից հե­տո ա­ռանց վա­րա­նե­լու կնոջս և եր­կու ե­րե­խա­նե­րիս հետ հաս­տատ­վել եմ Ստե­փա­նա­կեր­տում։ Ար­ցա­խում ապ­րելն ու ա­րա­րելն ինձ հա­մար պա­տիվ է, և շա­րու­նա­կե­լու եմ գոր­ծել Ար­ցա­խում, քա­նի դեռ կամ, քա­նի դեռ կա­րող եմ ծա­ռա­յել երկ­րիս և նրա բա­րօ­րու­թյան հա­մար։
Հա­ցի ար­տադ­րա­մասն ան­վա­նել եմ ե­րե­խա­նե­րիս ա­նու­նով՝ Ան­գե­լի­նա և Դիա­նա (այս նույն ա­նուն­ներն էին կրում Շու­շիում գոր­ծող 2 խա­նութ­ը)։ Ա­ջակ­ցու­թյուն եմ ստա­ցել «Հա­յաս­տան» հիմ­նադ­րա­մի կող­մից։ Այժմ «Ան­գե­լի­նա և Դիա­նա» հա­ցի փու­ռը գոր­ծում է Ստե­փա­նա­կեր­տի Վա­հան Տե­րյան 23 հաս­ցեում։ Ստե­փա­նա­կեր­տում 10 տա­րի աշ­խա­տել եմ հա­ցի փու­ռում։ Կա­րե­լի է ա­սել՝ դժ­վա­րու­թյուն­ներ չեն ե­ղել, ծա­նոթ էի գոր­ծին։ Դժ­վա­րու­թյու­նը՝ զրո­յից սկ­սե­լու մեջ էր, հո­գե­բա­նա­կան էր, քա­նի որ պի­տի սկ­սեի գոր­ծել հայ­րե­նի հո­ղում, բայց ա­ռանց ծնն­դա­վայ­րի»,- նշում է Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը, հա­վե­լում, որ իր այս քայ­լը կոչ է հայ­րե­նա­կից­նե­րին՝ ապ­րել ու մա­քա­ռել հայ­րե­նի հո­ղում և ցույց տալ ամ­բողջ աշ­խար­հին քա­րից հաց քա­մող հա­յի տե­սա­կը։
Հա­ցի ար­տա­դ­րա­մա­սը հիմ­նե­լը նաև խոր­հր­դան­շա­կան է, քա­նի որ Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը հա­վա­տում է հա­ցի զո­րու­թյա­նը և կարևո­րում այն հայ մար­դու հա­մար։
«Հացն իր զո­րու­թյամբ միշտ ե­ղել է հա­յե­րի ու­ղե­կի­ցը։ Այդ է վկա­յում, որ զի­նան­շա­նում ու­նենք հաս­կե­րի խուրձ, կամ հա­յե­րը շատ հա­ճախ ճա­շե­լն ա­սում են հաց ու­տել, ու­նենք նաև թևա­վոր խոսք՝ հա­ցով մարդ, աղ ու հաց կի­սել, աղ ու հա­ցով դի­մա­վո­րել և այլն»,- ա­սում է նա։
Հա­ցի զո­րու­թյանն հա­վա­տա­լով էլ Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը շա­րու­նա­կում է գոր­ծել. «Նպա­տակ ու­նեմ հա­ցի ար­տադ­րա­մասն ընդ­լայ­նել խմո­րե­ղե­նի տար­բեր տե­սակ­նե­րով, սա­կայն այս պա­հին աշ­խա­տո­ղի խն­դիր ու­նենք։ Ըն­դա­մե­նը 4 աշ­խա­տող ու­նենք։ Ըն­տա­նի­քիս ան­դամ­ներն ա­զատ ժա­մե­րին օգ­նում են ին­չով կա­րող են, սա­կայն աշ­խա­տու­ժի պա­կաս չենք կա­րող ա­սել, որ չու­նենք»,- նշում է Առ­նոլդ Հով­սե­փյա­նը։

Նա­նիկ ԱՂԱՍՅԱՆ